Historia general de los robos y asesinatos de los más famosos piratas da iturri nagusi eta ondoen dokumentatua, eta bertatik edan dute bai Pirateriaren Historiaren adituek, bai itsasgizon, bidelapur eta ausarkeriazko haien legenda erromantiko eta unibertsala sortu zuten nobelagileek, beren itsasontzia eta ozeanoak aberri bakar zituztela.
Jatorriz (lehen zatia) 1724an argitaratua, Charles Johnson kapitainaren sinadurarekin – ezizen horren atzean ezkutatzen zen, askoz geroago jakin den bezala, Robinson Crusoeren egilea, Daniel Defoe-, Historia general de los piratas garaiko hamazazpi pirata ingeles nabarmenen biografiekin hasten da (Avery, Mary Read, Barbanegra…), pirateriari, nazioentzako arriskuei eta horien kausei eta balizko konponbideari buruzko gogoeta orokorrekin batera. Mendebaldeko pirateriari eskainitako lehen zati honen ondoren, bigarrenak Madagaskarren, Afrikako kostaldearen eta Indiako ozeanoaren inguruan jarduten zuten kapitain eta tripulazioez arduratzen da.
Duela zazpi urte hasi zen Defoe, bere Historia general-en jatorria datatzeko, 1717an, Jorge I.a erregeak Edicto para la supresión de los piratas argitaratu zuen urtean, benetako barkamena eskainiz delitu-jarduerak uzten zituzten kapitain eta tripulazioei, eta indar-neurriak ezarriz itsas bidelapurretan jarraitzen zutenekin amaitzeko. Errege autoritateari desafio egin zioten gizon eta emakume haiek bizi izan zituzten ibilerak eta jazarpenak dira istorio berezi eta liluragarri honen gai nagusia.