Paisaia orok ditu premien eta proiekzioen arrastoak, errespetu handiagoko edo txikiagoko kultura eta ekonomien isla, bizitzeko modu baterantz, bizitza-mota baterantz, espazioaren eta denboraren egitura kolektibo baterantz bultzatzen dutenak. Mugitzen ari diren paisaiak, zeinetan parte garen eta zeinetara ohitu garen, geureganatu, asimilatu eta zalantzan jarri ditugun. Leku horretan daudenak lekualdatzen edo suntsitzen dituzten paisaiak. Hurbileko edo urruneko beste leku batzuk aldatzearen kontura eraikitzen diren paisaiak, altxatzeko erabiltzen direnak.
Gure garapenaren lurralde- eta paisaia-sekuelei buruzko ezjakintasuna eta nolabaiteko ezjakintasuna direla eta, afekzio horiek lurralde-hierarkiaren mapa bat marrazten dute, paisaia-izaeratik kanpo uztean begirada eta tratua bereiztea dakarren kategorizazioa. Aurrerapen teknologikoetan oinarritutako garapena dugu, eraldaketa handiak eta azkarrak ahalbidetzen dituena, eta, irrazionaltasun ideologikoarekin batera, ez du kontuan hartzen gizartearen aldetik zilegi den, ekologiaren aldetik justifikagarria den, ekonomikoki edo teknikoki posible den, espazioaren aldetik onargarria den eta kulturalki iraunkorra den jarraibide deontologikoetatik abiatuta jardutea oinarri duen giza zibilizazioaren bideragarritasuna.
Gizakiak, kolektibo gisa porrot ez egiteko, ekuazio banaezinaren bi arlo funtzionaletan jardun behar du, ekoiztea + zaintzea. Hau da, zainduz ekoiztea, zaintzea bera ere lehen mailako ekoizpena izanik. Ingurumena edo kostunbrismoa alde batera utzita, paisaia babesteak eragin kontsekuentea izan behar du mugimenduan dauden paisaiekiko erantzukizun-katean, iraunkortasun funtzionala eta estetikoa lortu behar ditu jatorrian, eta ez geroagoko damu batetik.
Arteak, agertzeko era guztietan, paisaien eraikitzaile handiak dira. Beti dute gizarte-egiturarekiko premia-harremana, bizi garen lurraldeekin geure buruaz egiten ditugun irudikapenen josturaren bidez. Haiek egiten digute, Rilkek dioen bezala, gure jakintzak hartzen duen eta hartzen duen guztia baino harantzago eta gure sentimenaren aurrerapenak baino harantzago ikustea.Argitalpen honek KREAREak Euskal Unibertsitate Sistemaren Ikerketa Talde kontsolidatuak garatutako gaiak biltzen ditu. KREAREak Artea eta estetikan sortzea hirirako, paisaiarako eta komunitaterako aplikatua, I+G+b TECTar proiekturako. Arteak eta lurraldeko espazio komunaren eraldaketak, UPV/EHU Arte Ederren eta Arkitekturaren esparruko nazioko eta atzerriko unibertsitateen epizentroa eta batasuna izanik, Geologia eta Antropologiarekin batera.
Tailer-azterlanetan garatutako sorkuntza eta unibertsitatearen eremuan zabaldutako oinarrizko ikerketa ikerketa aplikatuarekin batera daude, Arteen garapenean oinarrituta (zentzu berritzaile eta hedatuenean), espazio publikoa, hiria eta lurraldea bezalako ekintza-eremuetan.
Antzemateko, pentsatzeko eta jarduteko moduen bidez, arteek beste diziplina batzuekin batera jarduteko duten gaitasuna eta aukera aztertu nahi da, ez eransketa gisa, baizik eta egiturazko integrazio gisa, lurraldeen espazio komuna eraldatzeko prozesuetan eta haien emaitzetan.